neem mij
al mijn nukken
buien somberte
misantroop die ik was ben
de gulle lach
schuddebuikend
liefde aanhankelijkheid
lama van het geluk
zelfs voorbij de dood
neem mij
zo ik ben was
al in mij
en was is mooi
een simpel mens
ik wil zingen
van de berg
tedere lippen
die kussen
aan jou zit ik aan
jij deelt aan allen
golven kussen
je fundament
samen met
de hele wereld
delen wij
het leven
eet en drink
met ons
—
eigen vertaling in het Afrikaans:
Tafelberg
‘n eksperiment
ek wil sing
van die berg
vertroetelde lippe
wat soene
aan jou sit ek aan
jou deel aan almal
golwe kusse
jou fondament
saam met
die hele wêreld
deel ons
die lewe
eet en drink
met ons
tot op het bot koud
terwijl de zon
aardeverschroeiend scheen
op schemer
alleen ik
in overbevolkte woestenij
kwijtweggende verwarring
zichtloos herkende ik de geur
van de knokenakker
tastend voorbij gaand
rook ik het pad
naar de vlakte
waar parfum wolkt
warpspeed transporteerde
reukloos stof residu
in mijn tijd
was daar een narcis
verwilderd verward
door de weerbeeltenis
geschrokken brakend
van eigen stank
de woorden,
die zwakhartigen
deden mee lijden
in mijn sfeer
deze vergalling
handig en tandig
zal ik mij verzetten
adem klaren
zicht lichten
zwoele warmte
stuwt zich dwingend
mijn huis in
alles vooruitjagend
donder
en van die eendagsvliegjes
weet ik hoe ze heten,
je moet in ieder geval
met je mond dicht
over straat
mijn horren houden hen buiten
de hitte niet
Unter Donner und Blitz
Polka Schnell
maar ik ben loom
wil lezen
wil niks
zweten
of de airco aan?
dan maar
wat in het wilde weg schrijven
over wat ik laatst dacht;
hoog in de lommerkruin
van een eikenboom
de wind door het loof
en mij
muizenissige mierenneukerijen
verwaaiden
waarom niet altijd?
elke zenuw in mij
scherpt zich
ongegeneerd drinken
van het leven laven
onderdompelen in energie
niet afdrogen
maar druipend droppelen
tot de allerlaatste drup
en dan weer duiken